رفتن

رفتي زدستم اي دوست ونكردي تو وفا

كردي نگاهي ونديدي سيل غم واشكها

اي يار كه نيست تورا بويي زمهرزوفا

ديدي كه سوخته پرم امابازپريدي بي وفا

مه سردي مي سوزاند تن عريان مرا

ابرچشم روشنم سياه است بازاي خدا

عاريه دارم زدست وفا به تو اي خدا

كه چه بختي ست مرا سرنوشت خدا

چنين ياري،به كجا جويم باز اي خدا

كه باشد چنين و نباشد چونش به وفا

ندانستم كه دلسپردم تاكه رفت اي خدا

باختم به قماردلش آن دم آخراي خدا

بي وداع نرواي دوست ودرياب دل مرا

نه صبري ونه شوري نيست سينه مرا

باران نابود كرده جملگي پلها را اي خدا

شروعي براي آغاز نمانده دردلم خدا

گرباز نگردد به حرم عشق،دوست،خدا

به پايان رسد اين آبي *آسمان* اي خدا....